Bulut sanal makineleri ve bulut tarayıcıları zamana göre ücretlendirilir; bu nedenle toplu işler kotayı kolayca aşabilir. Tüketimi tahmin edin, uygulanabilir bir eşzamanlılık sınırı belirleyin ve aşım sonrası adımları doğru sırayla uygulayın.
Zamana göre ücretlendirilen kaynaklarda faturalama mantığı basittir: çalışma süresi ile örnek sayısının çarpımı. Kota sert bir üst sınırdır. Bu sınıra ulaşıldığında işler yalnızca yavaşlamaz, doğrudan başarısız olur: yeni örnekler oluşturulamaz, çalışan örnekler geri alınabilir ve API'ler hız sınırlama hataları döndürmeye başlar. Sınıra ne kadar yaklaştığınızı bilmek, sorun çıktıktan sonra bütçeyi artırmaktan daha faydalıdır.
Önce hangi tüketimin gerekli olduğunu ayırın
Aynı kota, hangi işlerde kullanıldığına göre çok farklı sonuçlar üretebilir. Önce bir envanter çıkarın ve işleri gerçekten gerçek zamanlı çalışmaları gerekip gerekmediğine göre ayırın.
Sürekli çalışan işler kotayı en kolay tüketen türlerdendir. Gün boyu açık kalabilirler ancak gerçekten yaptıkları iş yalnızca birkaç dakika sürebilir. Sürekli izlemeyi zamanlanmış tetiklemelere çevirmek, iş üzerindeki etkisi neredeyse hissedilmeden tüketimin büyük bölümünü azaltabilir. Belirli saatlerde yoğunlaşan pik işler farklı zamanlara kaydırılabilir, tek seferlik işler ise yalnızca ihtiyaç olduğunda başlatılabilir.
Ardından kendinize şunu sorun: Bu iş altı saat geç çalışsa işletme etkilenir mi? Evetse kritik yolda tutun ve gerçek zamanlı çalıştırın. Hayırsa düşük öncelikli bir toplu işe dönüştürün ve kotanın daha rahat olduğu bir zamana taşıyın. Rakip fiyat izlemeyi saatte bir yerine günde iki kez yapmak çoğu durumda bilginin değerini anlamlı ölçüde düşürmez.
Tüketim nasıl tahmin edilir, eşzamanlılık nasıl belirlenir
Ücretlendirme örnek çalışma süresine göre yapıldığında, bir iş grubunun toplam tüketimi yaklaşık olarak tek bir işin ortalama süresi ile iş sayısının çarpımına eşittir. Eşzamanlılığın ne kadar yüksek olduğundan bağımsızdır; eşzamanlılık yalnızca grubun ne kadar sürede tamamlanacağını belirler. Eşzamanlılığın etkilediği şey anlık baskıdır: aynı anda ne kadar çok örnek başlarsa kaynak havuzunun eşzamanlılık sınırına veya platformun hız sınırlamasına çarpma olasılığı o kadar artar.
Bu nedenle en düşük eşzamanlılıkla başlayın. Önce tek bir iş çalıştırıp ortalama süresini ve başarı oranını doğrulayın. Ardından birkaç işe, sonra yaklaşık bir düzine işe kademeli olarak çıkın; hata oranını ve yeniden deneme sayısını kaydedin. Belirli bir noktadan sonra hata oranı belirgin biçimde yükseliyorsa, pratikte kullanılabilir sınır oradadır. Daha fazla eşzamanlılık, kazandığınızı sandığınız zamanı ek yeniden denemelerle geri verir.
Tahmin yaparken gizli süreleri atlamayın: oturum açma beklemeleri, sayfa yüklemeleri, doğrulama adımları ve başarısız yeniden denemeler çoğu zaman ana akıştan daha uzun sürebilir. Her iş için pay bırakmak, dakikası dakikasına hesap yapmaktan daha yararlıdır.
Kota tükendiğinde ne olur
Kota tükenmesini tanımak zor olabilir çünkü çoğu zaman başka sorunlara benzer.
Bir belirti, ortam veya örnek oluşturma isteği reddedildiği için işin başlatma aşamasında takılması ve günlüklerde yalnızca belirsiz bir hata kalmasıdır. Bir diğerinde örnek çalışmanın ortasında geri alınır ve önceki ilerleme boşa gider. Ayrıca hız sınırlama hataları, kısmi başarılarla karışık başarısızlıklar ya da giderek uzayan ancak işlenmeyen bir kuyruk görülebilir.
En kolay yanlış teşhis edilen durum sahte donmadır: örnek hâlâ vardır ve iş çalışıyor gibi görünür, ancak gerçekte beklemede takılmıştır ve kota zaman geçtikçe tüketilmeye devam eder. Böyle bir durumda önce kota kullanım paneline bakın, ardından küçük bir işi tek başına deneyin. Küçük iş de başlayamıyorsa sorun kota veya izinlerde olabilir. Normal çalışıyorsa sorun daha çok eşzamanlılık ya da ortamın yeniden kullanılmasıyla ilgilidir.
Kurtarma adımlarının sırası
Önce para gerektirmeyen adımları uygulayın.
Birinci adım, düşük değerli sürekli tüketimi durdurmak ve izleme işlerini zamanlanmış çalıştırmaya çevirmektir. İkinci adım, gecikmeyi tolere edebilen işleri kotanın daha rahat olduğu saatlere taşıyarak tüketim eğrisini düzleştirmektir. Üçüncü adım, eşzamanlılık sınırını düşürmek ve bir kuyruk ekleyerek işleri aynı anda başlatmak yerine mevcut kapasiteye göre tüketmektir. Dördüncü adım ise boşa giden tüketimi azaltmaktır: aynı kaynağı tekrar tekrar çekmek yerine önbellek kullanın, uygun olduğunda tek istekte daha fazla veri alın, kesin başarısız olacak istekleri hızlıca sonlandırın ve sonsuza kadar yeniden denemeyin.
Bu dört adımdan sonra daha büyük bir bütçe veya daha yüksek bir hizmet katmanı gerekip gerekmediğine bakın. Çoğu zaman gerçekten ihtiyaç duyduğunuz kotanın başlangıçta düşündüğünüzden daha düşük olduğunu görürsünüz. Bütçeyi önce artırmak ise verimsiz alışkanlıkları da finanse etmek demektir.
Ortam katmanını işlem katmanıyla birlikte sıkıştırmayın
Kota tasarrufu yaparken sık görülen bir hata, bir ortamı bir kez açmanın yeterli olacağı düşüncesiyle birden fazla işi aynı tarayıcı ortamında çalıştırmaktır.
Maliyet hemen ortaya çıkar: oturumlar birbirinin üzerine yazılır, giriş durumları bozulur, önbellekler karışır ve bir işin hatası diğerlerini de etkileyebilir. Tasarruf edilen küçük örnek süresi, hata ayıklama ve yeniden çalıştırma sırasında kat kat geri harcanır.
Bu iki katmanı ayrı değerlendirin. İşlem katmanı iş mantığını yürütür, işi talebe göre zamanlar ve maliyet verimliliğini hedefler. Ortam katmanı kimlik ve yalıtımdan sorumludur; her iş için bağımsız bir ortam kullanır ve kararlılığı hedefler. İşlem kapasitesi dar diye ortam katmanını sıkıştırmak, iki farklı maliyet türünü birbirine karıştırmaktır. Ortamların toplu oluşturulması ve geri alınması, ortam katmanı araçları tarafından merkezi biçimde yönetilmelidir. PurpleMark oturumları ve önbellekleri ortam bazında yalıttığında, üst katmandaki işler ve yürütücüler daha esnek zamanlanabilir.
Son bir hatırlatma: maliyeti düşürmek için kuralları ihlal etmeyin. Kota tasarrufu uğruna resmi olmayan hizmetlere yönelmeyin ve istek sıklığını artırarak sistemi zorlamaya çalışmayın. Hız sınırlama devreye girdikten sonra yapılan yeniden denemeler, kontrollü bir tempoda çalışmaktan genellikle daha fazla kota tüketir.
